Asr-ı Saadet (Mutluluk Dönemi)

Asr-ı Saadet

Asr-ı Saadet ya da Mutluluk Dönemi, İslamî literatürde Muhammed'in hayatta olduğu döneme denir.

İslam peygamberi Muhammed ve Müslüman ordusunun Mekke'ye ilerleyişini gösteren bir tasvir, y. 630. (Siyer-i Nebi)

Arapça "asr" (zaman, çağ) ve "saâdet" (mutluluk, bahtiyarlık) kelimelerinden meydana gelen asr-ı saâdet terimi, ''mutluluk dönemi, insanların en bahtiyar oldukları çağ'' anlamına gelmektedir.

Asr-ı Saadet kendi içerisinde iki ana bölümde incelenir: 

Bunlar Mekke dönemi ve Medine dönemidir. Mekke dönemi daha çok İslam dininin doğuşu, ilk Müslüman topluluk, ahlâki ve dinî değerlerin Müslümanlar tarafından benimsenişi, var olan dinî inanç ile İslam'ın çatışması, Müslümanların Mekke'lilerce maruz kaldığı zorbalıklar ve buna karşı olan direnişleri içerir. Bu dönem, 622 yılındaki Hicret ile beraber sona erer. 

Medine döneminde ise, İslam Devleti'nin ve toplumun kuruluşu ile daha siyasi ve toplumsal bir dönem olup, çeşitli savaşlara ve hem siyasal otorite hem de toplumsal refah anlamında yükseliş arz eden bir zaman dilimidir. 10 yıllık bu dönemde bütün Arap Yarımadası, Muhammed komutasındaki Müslümanların idaresine girmiştir. Bu dönem, Muhammed'in 632'deki ölümü ile sona ermiştir.

Bu tarihten ve dönemden sonra, İslam tarihinin ikinci devresi olan Dört Halife Dönemi başlamıştır; ama Asr-ı Saadet terimi bazen Dört Büyük Halife dönemi için de kullanılmaktadır.

Ayrıca bakınız

• İslam Devleti

Dört Hâlife

• Hâlifelik